Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΡΕ-ΚΑΡΕ
ΟΝΟΜΑ: ALETHEA AVRAMIS ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΣ
ΔΙΑΜΟΝΗ: ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Η 25χρονη Alethea (Αλήθεια) δεν είναι Μανιάτισσα
–κατάγεται από την Κορώνη όπου έχει περά-
σει όλα τα παιδικά της καλοκαίρια– αλλά είναι
το ίδιο ανεξάρτητη και πεισματάρα. Η πρώτης
γενιάς Ελληνοαμερικανίδα ήρθε στην Ελλάδα
χωρίς τις γνωριμίες ή τα κεφάλαια αλλά αποφασισμένη να
γυρίσει στη Μάνη την τελευταία μικρού μήκους indie ται-
νία της Ο ξένος (The Foreigner). Σε δύο μόλις μήνες κατάφε-
ρε όχι μόνο να βρει τους συνεργάτες και τους συντελεστές
αλλά και, εν μέσω κρίσης, να συγκεντρώσει –κυρίως από το
ίντερνετ– τα 20.000 δολάρια που χρειαζόταν η παραγωγή
της μισάωρης κωμωδίας της. Ο ξένος γυρίστηκε το περα-
σμένο καλοκαίρι στο Μαρμάρι, στη Λάγια και στη Βάθια της
Μάνης στην ελληνική γλώσσα και τώρα ετοιμάζεται να τα-
ξιδέψει στον κόσμο με το International Film Festival Circuit
2012. Αναζητήστε το τρέιλερ στο marieclaire.gr).
Σπούδασες Ιστορία στο UCLA. Πώς κατέληξες να γυρί-
ζεις ταινίες; Από κοριτσάκι με ενδιέφεραν οι κάμερες και
μου άρεσε να κοιτάζω τα πράγματα μέσα από φακούς. Για
να ολοκληρώσω την πτυχιακή μου με θέμα τη Σφαγή των
Καλαβρύτων του 1943 έκανα συνεντεύξεις με ντόπιους. Τότε
γνώρισα την Ευθυμία Βάγια, την τελευταία εν ζωή χήρα του
χωριού, και έκανα γι’ αυτήν το πρώτο μου ντοκιμαντέρ (The
Last Widow). Απόλαυσα τόσο την εμπειρία που δεν ξανακοί-
ταξα πίσω. Ήμουν στα 18 άτομα –από τα εκατοντάδες που
κάνουν κάθε χρόνο αίτηση– που μπήκαν στο τετραετές πρό-
γραμμα σκηνοθεσίας του UCLA.
Χρειάστηκε να κάνεις ποτέ άσχετες με το αντικείμενό σου
δουλειές για να ζήσεις; Ναι, πολλές! Ας πούμε στα 19 μου
ζούσα στη Νέα Υόρκη και δούλεψα ως γκουβερνάντα για μια
οικογένεια με δίδυμα. Αλλά πιστεύω ότι όλες οι εμπειρίες
που αποκτάμε είναι με κάποιον τρόπο σχετικές.
Ποιο κομμάτι της δουλειάς σου απολαμβάνεις περισσότε-
ρο; Τη δουλειά με τους ηθοποιούς. Τρέφω απεριόριστο σεβα-
σμό γι’ αυτούς και τη δημιουργική διαδικασία που ακολου-
θούν. Το πιο συναρπαστικό κομμάτι σε μια ταινία είναι όταν
μπαίνουν στο σετ οι ηθοποιοί και όλα παίρνουν ζωή.
Ποια στιγμή της καριέρας σου σε έκανε περήφανη; Το ότι
κατόρθωσα να γυρίσω τον Ξένο στην Ελλάδα. Αυτό μου έδωσε
ακόμα μεγαλύτερη ενέργεια να συνεχίσω να σκηνοθετώ και
τη σιγουριά ότι τίποτα δεν μπορεί να με σταματήσει.
Έχεις μαζέψει η ίδια τα χρήματα και για άλλες ταινίες σου
(σ.σ. Revealing the Rorschach, 2008, και Έξω από το αγρό-
κτημα που προβλήθηκε το 2011 σε φεστιβάλ των ΗΠΑ και
στης Δράμας); Ναι. Κατά περίπτωση στόχευα σε άτομα που
ενδιαφέρονταν για το θέμα του κάθε φιλμ. Ανακάλυψα πως
αν ενεργοποιήσεις τους ανθρώπους γύρω από μια ιδέα ση-
μαντική για εκείνους θα σε βοηθήσουν.
Δεν δείχνει να σε τρομάζει η κρίση. Είσαι αθεράπευτα αισι-
όδοξη ή ξεροκέφαλη σαν όλους τους Έλληνες; Η αισιοδοξία
είναι θέμα επιλογής και προσπαθώ να νιώθω έτσι κι ας μην
είναι πάντα εύκολο. Με μεγάλωσαν με την πεποίθηση πως
μπορώ να πετύχω όποιο στόχο θέσω στη ζωή και νομίζω ότι
αυτό είναι πολύ ελληνική αντίληψη των πραγμάτων.
Υπάρχει κάποιο πρότζεκτ αυτό τον καιρό; Ένα ντοκιμαντέρ
στο μοντάζ, που ελπίζω να προβληθεί σε σημαντικά διεθνή
φεστιβάλ στις αρχές του επόμενου χρόνου και δύο μεγάλου
μήκους ταινίες με Έλληνες παραγωγούς στα σκαριά. Έχω
περισσότερη δουλειά στην Ευρώπη παρά στις ΗΠΑ.
Πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου σε δέκα χρόνια από σήμερα;
Θα ήθελα να έχω μια εταιρία παραγωγής με έδρα στο Λος
Άντζελες και στην Αθήνα και να κάνω ταινίες με ελληνικά
θέματα και χαρακτήρες. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που αξί-
ζει να διηγηθεί κάποιος και θα γίνονταν σπουδαίες ταινίες.
Επίσης θα ήθελα να κάνω οικογένεια και παιδιά. Είναι πολύ
σημαντικό για μένα να υπάρχουν ισορροπίες στη ζωή μου την
προσωπική και την επαγγελματική. (twitter.com/aletheaCA)
–Βιβή Μωραΐτου